राम माता कौशल्या से वनगमन की आज्ञा मांगते है
रघुकुलतिलक जोरि दोउ हाथा । मुदित मातु पद नायउ माथा ॥
दीन्हि असीस लाइ उर लीन्हे । भूषन बसन निछावरि कीन्हे ॥१॥
बार बार मुख चुंबति माता । नयन नेह जलु पुलकित गाता ॥
गोद राखि पुनि हृदयँ लगाए । स्त्रवत प्रेनरस पयद सुहाए ॥२॥
प्रेमु प्रमोदु न कछु कहि जाई । रंक धनद पदबी जनु पाई ॥
सादर सुंदर बदनु निहारी । बोली मधुर बचन महतारी ॥३॥
कहहु तात जननी बलिहारी । कबहिं लगन मुद मंगलकारी ॥
सुकृत सील सुख सीवँ सुहाई । जनम लाभ कइ अवधि अघाई ॥४॥
(दोहा)
जेहि चाहत नर नारि सब अति आरत एहि भाँति ।
जिमि चातक चातकि तृषित बृष्टि सरद रितु स्वाति ॥ ५२ ॥
*
MP3 Audio
*
રામ કૌશલ્યાની સંમતિ માગે છે
રઘુકુળતિલક જોડતાં હાથ નમ્યા માતૃપદ આદરસાથ;
આશિષ આપી ભેટી માત, અર્પી ભૂષણવસન અપાર.
મુખને ચૂમ્યું વારંવાર, વહી આંખથી અશ્રુધાર;
પ્રેમપ્રમોદ કથાય નહીં, જનની રંક કુબેર બની.
મુહૂર્ત કયારે મંગલ એ જન્મલાભ અતિ ઉત્તમ છે
સુકૃતશીલના ફળ જેવું બોલી માત સુખદ એવું ?
(દોહરો)
શરદ સ્વાતિ વરસાદની ચાતક જોતાં રાહ
આતુર સર્વે રાખતાં એમ જ એની ચાહ.