शिवजी की समाधि भंग करने में कामदेव नाकामियाब
(चौपाई)
उभय घरी अस कौतुक भयऊ । जौ लगि कामु संभु पहिं गयऊ ॥
सिवहि बिलोकि ससंकेउ मारू । भयउ जथाथिति सबु संसारू ॥१॥
भए तुरत सब जीव सुखारे । जिमि मद उतरि गएँ मतवारे ॥
रुद्रहि देखि मदन भय माना । दुराधरष दुर्गम भगवाना ॥२॥
फिरत लाज कछु करि नहिं जाई । मरनु ठानि मन रचेसि उपाई ॥
प्रगटेसि तुरत रुचिर रितुराजा । कुसुमित नव तरु राजि बिराजा ॥३॥
बन उपबन बापिका तड़ागा । परम सुभग सब दिसा बिभागा ॥
जहँ तहँ जनु उमगत अनुरागा । देखि मुएहुँ मन मनसिज जागा ॥४॥
(छंद)
जागइ मनोभव मुएहुँ मन बन सुभगता न परै कही ।
सीतल सुगंध सुमंद मारुत मदन अनल सखा सही ॥
बिकसे सरन्हि बहु कंज गुंजत पुंज मंजुल मधुकरा ।
कलहंस पिक सुक सरस रव करि गान नाचहिं अपछरा ॥
(दोहा)
सकल कला करि कोटि बिधि हारेउ सेन समेत ।
चली न अचल समाधि सिव कोपेउ हृदयनिकेत ॥ ८६ ॥
*
MP3 Audio
*
શિવની સમાધિ તોડવામાં કામદેવ અસફળ
(દોહરો)
શિવની પાસે જ્યાં સુધી પહોંચ્યો મદભર કામ
ત્યાં સુધી થયું કૌતુક જડચેતનમાં આમ.
શિવને દેખી કામ એ શંકાયુક્ત થયો
ત્યારે પ્રથમ સમાનશો સ્થિર સંસાર બન્યો.
*
સુખી જીવ સૌ તરત બન્યાં મદ ઊતર્યે જન મત્તસમા;
દુરાઘર્ષ દુર્ગમ ભગવાન દેખી ડર્યો મદનનો પ્રાણ.
લજ્જા પાછા ફરતાં થાય, અશુભ કશું નવ કરી શકાય;
નિરધાર કર્યો મરવાકાજ, પ્રગટયો તરત રુચિર ઋતુરાજ.
સજ્યો દ્રુમે સુમનોનો સાજ.
વન ઉપવન વાપિકા તડાગ થયા સરસ સહુ દિશા વિભાગ;
જ્યાં ત્યાં ઊમટી પ્રેમ રહ્યો, મનસિજ મૃત મનમાંય થયો.
(છંદ)
જાગ્યો મનોજ મરેલ મનમાં, સુભગતા વનની વધી,
શીતળ સુગંધ પવન વહ્યો ત્યાં મદન અનલસખા બની;
વિકસ્યાં સરોવરમાં કમળ, ગૂંજન કરી ભમરા રહ્યા,
કલહંસ પિક શુક સરસ બોલે, ગાય નાચે અપ્સરા.
(દોહરો)
કોટિ કળા કરતાં ગયો હારી સૈન્ય સમેત,
શિવની સમાધિ ના ટાળી, કોપ્યો હૃદયનિકેત.