हनुमान संजीवनी बुटी लेकर पहूँचे, लक्ष्मण होश में
हरषि राम भेंटेउ हनुमाना । अति कृतग्य प्रभु परम सुजाना ॥
तुरत बैद तब कीन्ह उपाई । उठि बैठे लछिमन हरषाई ॥१॥
हृदयँ लाइ प्रभु भेंटेउ भ्राता । हरषे सकल भालु कपि ब्राता ॥
कपि पुनि बैद तहाँ पहुँचावा । जेहि बिधि तबहिं ताहि लइ आवा ॥२॥
यह बृत्तांत दसानन सुनेऊ । अति बिषाद पुनि पुनि सिर धुनेऊ ॥
ब्याकुल कुंभकरन पहिं आवा । बिबिध जतन करि ताहि जगावा ॥३॥
जागा निसिचर देखिअ कैसा । मानहुँ कालु देह धरि बैसा ॥
कुंभकरन बूझा कहु भाई । काहे तव मुख रहे सुखाई ॥४॥
कथा कही सब तेहिं अभिमानी । जेहि प्रकार सीता हरि आनी ॥
तात कपिन्ह सब निसिचर मारे । महामहा जोधा संघारे ॥५॥
दुर्मुख सुररिपु मनुज अहारी । भट अतिकाय अकंपन भारी ॥
अपर महोदर आदिक बीरा । परे समर महि सब रनधीरा ॥६॥
(दोहा)
सुनि दसकंधर बचन तब कुंभकरन बिलखान ।
जगदंबा हरि आनि अब सठ चाहत कल्यान ॥ ६२ ॥
MP3 Audio
હનુમાનજી સંજીવની બુટ્ટી સાથે પહોંચે છે, લક્ષ્મણની મૂર્છા ટળી
ભેટયા મુદિત રામ હનુમાન, અતિકૃતજ્ઞ પ્રભુ પરમ સુજાણ;
સત્વર વૈદે કર્યો ઉપાય, લાવ્યા લક્ષ્મણ જાગૃતિમાંહ્ય.
ભેટયા લક્ષ્મણને શ્રીરામ, સેના હરખાઈ કૃતકામ;
સુષેણને લાવેલા જેમ પવનસુતે પહોંચાડયા તેમ.
(દોહરો)
વૃત્તાંત સુણી રાવણે વિષાદ વ્યક્ત કર્યો,
કુંભકર્ણને જતનથી નિદ્રાથી જગવ્યો.
*
કુંભકર્ણ દેખાયો કેવો કાળે દેહ ધર્યો હો એવો;
પૂછયું આર્ત બન્યો છે પ્રાણ મુખમંડળ કેમ બન્યું મ્લાન ?
કહી જાનકીહરણ કથા, અનુભવી નહીં લેશ વ્યથા;
કપિએ કર્યો અસુરસંહાર પ્રમુખ વીરને માર્યો માર.
દુર્મુખ સુરરિપુ નરભક્ષક અતિકાય અકંપન રક્ષક;
અન્ય મહોદર સરખા વીર રણે હણાયા સૌ રણધીર.
(દોહરો)
કુંભકર્ણ શબ્દો સુણી વ્યથાતુર વદ્યો વાણ,
જગદંબા લાવી હરી મૂર્ખ ચહે કલ્યાણ ?