પોતાના પ્રાણપ્યારા, હૃદયાભિરામ શ્રીરામના સત્કાર સારુ શબરી રોજ સવારે વનનાં બોર વીણી લાવતી, તથા તેમને ચાખીને, તેમાંથી અત્યંત મીઠા બોરનો સંગ્રહ કરતી.
સંગ્રહની એ સ્નેહસભર સાધના દિવસ, બે દિવસ, ચાર દિવસ કે દસ દિવસ નહિ, પરંતુ દિવસોના દિવસો ચાલ્યા કરી. પરંતુ પવિત્ર પ્રેમથી પ્રેરાઈને કરેલી કોઈયે ક્રિયા નિષ્ફળ જાય છે ખરી ? શબરીની સાધના પણ એક અનેરા, દૈવી દિવસે ફળીભૂત થઈ. શ્રીરામ એના અતિથિ થયા, ને સસ્નેહ સંગ્રહાયેલાં બોરના આસ્વાદથી આનંદવિભોર બન્યા.
શબરીના એ સ્નેહ કરતાં પણ વધારે ઉત્કટ સ્નેહ, લાગણી ને ભાવથી, દિવસો, મહિના ને વરસોથી સંગ્રહાયેલાં મારાં ગીત, તમારો સ્નેહભીનો સત્કાર પામીને પ્રસન્ન થવાની પ્રતીક્ષા કરી રહ્યાં છે. એમના અમૃતમય, આરામ આપનારા આસ્વાદથી તમે તો પુલકિત થશો જ, પરંતુ પોતાનાં પ્રેમાસ્પદ એવાં તમને પામીને એ પણ આનંદ પામશે કે કૃતાર્થ થશે એ નક્કી છે.
- શ્રી યોગેશ્વરજી
* * *
अपने प्राणप्यारे, हृदयाभिराम राम के सत्कार के लिये शबरी रोज सुबह वन के बेरों को बीन लाती और उन्हें चखकर उनमें से अत्यंत मीठे-मीठे बेरों का संग्रह करती ।
संग्रह की वह स्नेह से भरी साधना, एक दिन, दो दिन, चार दिन या दस दिन नहीं, किन्तु असंख्य दिनों तक चलती रही । परन्तु पवित्र प्रेम से प्रेरित होकर की जानेवाली क्रिया कभी निष्फल जाती है क्या ? शबरी की साधना भी एक असाधारण दिव्य दिन को फलीभूत हुई । श्रीराम उसके अतिथि बने, और सस्नेह संगृहीत बेरों के आस्वाद से आनन्दविभोर हो गये ।
शबरी के उस स्नेह से भी अधिक उत्कट स्नेह, लगन और भावना से दिवसों, महीनों और वर्षों से संगृहीत मेरे गीत, आपके स्नेह से भरे सत्कार को पाकर प्रसन्न बनने की प्रतीक्षा कर रहे हैं । उनके अमृतमय, आरामप्रदायक आस्वाद से आप तो पुलकित बनेंगे ही, परंतु अपने प्रेमास्पद (आप) को पाकर वे भी प्रसन्नता पायेंगे और कृतार्थ बनेंगे, इसमें संशय नहीं ।