Text Size

Uttar Kand

Ram's sermon

श्रीराम वचनामृत
 
एक बार रघुनाथ बोलाए । गुर द्विज पुरबासी सब आए ॥
बैठे गुर मुनि अरु द्विज सज्जन । बोले बचन भगत भव भंजन ॥१॥
 
सनहु सकल पुरजन मम बानी । कहउँ न कछु ममता उर आनी ॥
नहिं अनीति नहिं कछु प्रभुताई । सुनहु करहु जो तुम्हहि सोहाई ॥२॥
 
सोइ सेवक प्रियतम मम सोई । मम अनुसासन मानै जोई ॥
जौं अनीति कछु भाषौं भाई । तौं मोहि बरजहु भय बिसराई ॥३॥
 
बड़ें भाग मानुष तनु पावा । सुर दुर्लभ सब ग्रंथिन्ह गावा ॥
साधन धाम मोच्छ कर द्वारा । पाइ न जेहिं परलोक सँवारा ॥४॥
 
(दोहा)
सो परत्र दुख पावइ सिर धुनि धुनि पछिताइ ।
कालहि कर्महि ईस्वरहि मिथ्या दोष लगाइ ॥ ४३ ॥
 
શ્રીરામના બોધવચનો
 
એક વાર શ્રીરામે બોલાવ્યા, ગુરુ વિપ્ર ને પુરવાસી આવ્યા;
બોલ્યા ભક્ત ભવભંજન ત્યારે, સુણો વચનોને મારાં પ્યારે.
 
લાવી મમતા ઉરે નવ બોલું, નીતિ છોડીને હૈયું ના ખોલું;
નથી પ્રભુતા અહંતા ના કાંઈ, વર્તો યોગ્ય માનો તેમ ભાઈ !
 
તે જ સેવક મુજ અતિપ્યારો માને આદેશ પૂર્ણ જે મારો;
મારાં વચનો અયોગ્ય જણાય સુણો સંકોચે તો ના જરાય.
 
મહાભાગ્યે માનુષ તન મળિયું સુરદુર્લભ ગ્રંથોએ ગણિયું;
ધામ સાધનનું મોક્ષદ્વાર, કર્યો પરલોકનો ના સુધાર.
 
(દોહરો)
તે પરત્ર દુ:ખ પામતાં શિર કૂટી પસ્તાય;
કાળકર્મ ને ઈશને દોષ ધરે નિરુપાય.

 

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
Ok