राम को राजतिलक और मुझे वनवास, भरत ने कहा
लखि सब बिधि गुर स्वामि सनेहू । मिटेउ छोभु नहिं मन संदेहू ॥
अब करुनाकर कीजिअ सोई । जन हित प्रभु चित छोभु न होई ॥१॥
जो सेवकु साहिबहि सँकोची । निज हित चहइ तासु मति पोची ॥
सेवक हित साहिब सेवकाई । करै सकल सुख लोभ बिहाई ॥२॥
स्वारथु नाथ फिरें सबही का । किएँ रजाइ कोटि बिधि नीका ॥
यह स्वारथ परमारथ सारु । सकल सुकृत फल सुगति सिंगारु ॥३॥
देव एक बिनती सुनि मोरी । उचित होइ तस करब बहोरी ॥
तिलक समाजु साजि सबु आना । करिअ सुफल प्रभु जौं मनु माना ॥४॥
(दोहा)
सानुज पठइअ मोहि बन कीजिअ सबहि सनाथ ।
नतरु फेरिअहिं बंधु दोउ नाथ चलौं मैं साथ ॥ २६८ ॥
*
MP3 Audio
*
ભરત રામને રાજતિલક અને પોતાનો વનવાસ માંગે છે
(દોહરો)
સ્વામી ગુરુના સ્નેહને દેખી ક્ષોભ મટયો,
ચિત્તમહીં સંદેહ કે શોક રહ્યો ન કશો.
કરુણાનિધિ, કરુણા કરી એવું હવે કરો,
થાય દાસહિત, ક્ષોભ હો પ્રભુને નહીં કશો.
સ્વામીને સંકોચમાં નાખી હિત ચાહે,
તે સેવકની બુદ્ધિને અધમ બધા ભાખે.
સેવકહિત સ્વામીતણી સેવામાં જ રહ્યું;
સકળ લોભ સુખ છોડતાં સેવક કરે કહ્યું.
પાછા ફરો તમે રહ્યો એમાં સૌનો સ્વાર્થ,
આજ્ઞાપાલન શુભ સદા, એ જ પરમ પરમાર્થ.
દેવ, અરજને સાંભળી કરવા યોગ્ય કરો,
તૈયાર કર્યો સાજ છે તિલકતણો સઘળો.
સફળ કરો તેને, કરો સૌને વળી સનાથ,
વનમાં મુજને મોકલો હર્ષે સાનુજ સાથ.