આકાશના અંતરને એકાએક કોણ જાણે શું થયું કે સૂર્યનો પ્રકાશ એની અંદર છૂપાઈ ગયો, ને ખરે બપોરે સમી સાંજનો દેખાવ ઉપસ્થિત થયો.
વાદળની વિશાળ સેના એના પર એકઠી થઈ ગઈ; ગડગડાટ શરૂ થયા; ને ચપલ ચિત્તની ચપલા ચારે તરફ ચમકવા માંડી. આકાશના અંતરને એકાએક કોણ જાણે શું થયું કે પૂનમને ઠેકાણે અમાસની સૃષ્ટિ થઈ !
વરસાદની ધારા ધરતી પર એના સ્નેહ સંદેશ સાથે ઢળવા લાગી ને ધરતી એ અનુરાગથી આનંદિત થઈ. એના અંતરસ્તલમાં વસંત જાગી ને વહાલની વેણુ વાગી. આકાશનાં અંતરને એકાએક કોણ જાણે શું થયું કે એના અણુએ અણુમાં આજે આહલાદક વીણા વાગી.
તમને જોઈને પણ એ જ રીતે મારા અંતરઆકાશમાં વહાલના વાદળ ઉમટી પડ્યાં છે ને વરસાદ શરૂ થયો છે. એના અણુએ અણુમાં અમૃતમયી વીણા વાગી છે ને વસંત જાગી છે. તમારા દર્શનથી એ જ રીતે મારા જીવનમાં વસંત જાગી છે.
મારી કવિતા એ એનો આછોપાતળો આભાસ છે; એના છૂટાંછવાયા સંગીતબિંદુ છે.
- શ્રી યોગેશ્વરજી
* * *
आकाश के अंतर को एकाएक न जाने क्या हुआ कि सूर्य का प्रकाश उसके अंदर छिप गया और भरी दोपहरी में संध्या का दृश्य उपस्थित हो गया !
बादल की विशाल सेना उस पर इकट्ठी हो गयी, गडगड़ाहट का प्रारंभ हुआ, चपल चित्त की चपला चारों तरफ चमकने लगी । आकाश के अंतर को एकाएक न जाने क्या हुआ कि पूनम के स्थान पर अमावस की सृष्टि हुई ।
वर्षा की धारा अपने स्नेह संदेश के साथ धरती पर ढलने लगी । धरती उस अनुराग से आनंदित बनी । उसके अंतःस्तल में वसंत जाग उठा; प्रेम की वेणु बज उठी । आकाश के अंतर को एकाएक न जाने क्या हुआ जिससे उसके अणु-अणु में आज आह्लादक सितार झनझना उठा ।
आपको देखकर भी मेरे अंतराकाश में उसी तरह स्नेह के बादल उमड पडे हैं और वर्षा का आरंभ हुआ है । उसके अणु-अणु में अमृतमयी वीणा बज उठी है, वसंत जाग उठा है । आपके दर्शन से उसी प्रकार मेरे जीवन में वसंत जाग उठा है ।
मेरी कविता उसका अल्पाभास मात्र है; उसके अस्त-व्यस्त संगीत-बिंदु है ।