लंकात्याग करके विभीषण चला श्रीराम की शरण में
अस कहि चला बिभीषनु जबहीं । आयूहीन भए सब तबहीं ॥
साधु अवग्या तुरत भवानी । कर कल्यान अखिल कै हानी ॥१॥
As kahi chala Bibheeshan jabahee Aayuheen bhae sab tabahee ।
Saadhu avagya turat bhavaanee Kar kalyaan akhil kai haanee ॥
रावन जबहिं बिभीषन त्यागा । भयउ बिभव बिनु तबहिं अभागा ॥
चलेउ हरषि रघुनायक पाहीं । करत मनोरथ बहु मन माहीं ॥२॥
Raavan jabahi Bibheeshan tyaaga Bhayau bibhav binu tabahi abhaaga ।
Chaleu harashi Raghunaayak paahee Karat manorath bahu man maahee ॥
देखिहउँ जाइ चरन जलजाता । अरुन मृदुल सेवक सुखदाता ॥
जे पद पसरि तरी रिषिनारी । दंड़क कानन पावनकारी ॥३॥
Dekhihau jaai charan jalajaata Arun mrudul sevak sukhadaata ।
Je pad parasi taree rishinaaree Dandak Kaanan paavanakaaree ॥
जे पद जनकसुताँ उर लाए । कपट कुरंग संग धर धाए ॥
हर उर सर सरोज पद जेई । अहोभाग्य मैं देखिहउँ तेई ॥४॥
Je pad Janakasuta ur laae Kapat kurang sang dhar dhaae ।
Har ur sar saroj pad jei Ahobhagya mai dekhihau tei ॥
(दोहा)
जिन्ह पायन्ह के पादुकन्हि भरतु रहे मन लाइ ।
ते पद आजु बिलोकिहउँ इन्ह नयनन्हि अब जाइ ॥ ४२ ॥
Jinh paayanh ke paadukanhi bharatu rahe man laai ।
Te pad aaju bilokihau inh nayananhi ab jaai ॥
વિભિષણ લંકાત્યાગ કરી રામની પાસે જાય છે
ચાલ્યા એવું વદી વિભીષણ, આયુહીન થયા સૌ તે ક્ષણ;
સાધુકેરી અવજ્ઞા નાની કરે સકળ કલ્યાણની હાનિ.
કર્યો જ્યારથી અનુજે ત્યાગ બન્યો ત્યારથી અસુર અભાગ;
ચાલ્યા હરખીને રામની પાસે કરી મનોરથ અભિનવ આશે.
જોઉં ચરણકમળને આજે મૃદુ સુખપ્રદ સેવકકાજે,
તરી સ્પર્શતાં જે ઋષિનારી જે છે દંડકપાવનકારી.
જેને જનકસુતા ઉર ધારે, દોડયા દેખી કનકમૃગ ત્યારે;
રાજે શિવના હૃદયસરમાં જે જોવા મળશે મને ભાગ્યથી તે.
(દોહરો)
ભરતે જે પદપાદુકામહીં કર્યું મન લીન
તે પદપુનિતજલે થશે મનડું મારું મીન.