ફૂલ એના અંતરનો પાર પામીને બોલી ઊઠ્યું : અરે ભિક્ષુક ભ્રમર ! તારામાં સઘળું છે. સ્વાદની રુચિ છે, સંગીત છે તથા સંવાદ સાધવાની ઈચ્છા પણ છે. પરંતુ સમર્પણની વૃત્તિ નથી ત્યાં સુધી એ બધું અધુરું છે. એટલે જ તું ચચંળ છે, અશાંત છે, અસ્થિર છે. આવ, હું તને મદદ દઊં, ને તારા શ્રેયમાં સહાયક થઊં !
પરંતુ ભ્રમરે ફૂલને ચૂસી લીધું ને બધું લીધું, પરંતુ પોતાનું દિલ ના દીધું. ફૂલની વાત પર ધ્યાન જ ના દીધું.
કવિએ એને કવિતામાં સ્થાન આપ્યું; પરંતુ એની અનુરાગવૃત્તિને અમર કરવાનું એને ઠીક ના લાગ્યું.
- શ્રી યોગેશ્વરજી
* * *
फुलवाड़ी के फोरमवान फूल को निहारकर भ्रमर ने विचार किया – कितना कलात्मक फोरमयुक्त फूल है ! इस फूलकी फोरम को मेरे मन में भर लूँ और दूसरों को स्वर्गीय संगीत का दान दूँ । कविसम्राट मेरी कविता करेंगे, और स्नेहीजन मुझे स्नेह-सम्राट का बिरद प्रदान करेंगे । प्रफुल्ल पुष्प की पांखुड़ी पर प्रतिष्ठित बनूँ, उसके हृदय पर क्रीड़ा करूँ, और उसके मधु को मस्त बनकर चख लूँ !
उसके अंतर का भेद जानकर फूल बोल उठा – अरे भिक्षुक भ्रमर ! तुझमें सब कुछ है । स्वाद की रुचि है, संगीत है, और संवाद साधने की आकांक्षा भी है । परंतु समर्पण की वृत्ति के बिना वह सब अपूर्ण है । इसलिये तू चंचल है, अशांत है, अस्थिर है । आ, तुझे सहायता करूँ, तेरे श्रम में सहायक बनूँ ।
किन्तु भ्रमर ने फूल को चूस लिया । उसने सब कुछ लिया परंतु अपना दिल नहीं दिया । फूल की बात पर उसने ध्यान ही नहीं दिया ।
कविने उसे कविता में स्थान प्रदान किया; परंतु उसकी अनुराग-वृत्ति को अमर बनाने को सुयोग्य नहीं समझा ।